Μια θέση στο βιβλίο Γκίνες διεκδικεί με μεγάλες αξιώσεις ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Αμφιβάλω αν υπάρχει σε παγκόσμια κλίμακα υπουργός Οικονομικών που να έχει πέσει τόσο έξω σε προβλέψεις, δεσμεύσεις και στόχους. Ούτε θυμάμαι πόσες φορές τον είχα ακούσει το προηγούμενο διάστημα να διαρρηγνύει τα ιμάτια του ότι τα μέτρα που ανακοίνωνε κάθε φορά ήταν τα τελευταία. Μέχρι να έρθουν τα... επόμενα.
Όμως με την απάντηση που έδωσε στον Αλέξη Παπαχελά όταν εκείνος του υπενθύμισε δήλωση του πριν ένα χρόνο ότι τα μέτρα του Μνημονίου θα ήταν τα τελευταία και ότι αν χρειάζονταν άλλα ο ίδιος θα είχε αποτύχει, ξεπέρασε και τον εαυτό του. Σας την μεταφέρω επί λέξη: «Kαταρχάς- είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου- να κάνω μια ρητορική ερώτηση. Ωραία. Έστω ότι εγώ φεύγω, αύριο το πρωί. Και λοιπόν; Θα υπάρχει μια άλλη οικονομική πολιτική; Αυτός ο οποίος θα με αντικαταστήσει, θα κάνει μια διαφορετική πολιτική; Υπάρχει περιθώριο για μια άλλη οικονομική πολιτική; Το ζήτημα, το πρόβλημα, αυτή τη στιγμή, είναι ο Παπακωνσταντίνου; Αυτό είναι το πρόβλημα;"
Αναρωτιέμαι, αν η απάντηση αυτή δεν είναι μνημείο αλαζονείας τότε τι ακριβώς είναι; Αναρωτιέμαι ποιος έδωσε στον κ. Παπακωνσταντίνου πιστοποιητικό αυθεντίας στα θέματα οικονομικής πολιτικής; Και τέλος αναρωτιέμαι τι πρέπει να κάνει ένας υπουργός Οικονομικών που σέβεται τον εαυτό του όταν η δουλεία που υποτίθεται ότι έχει αναλάβει να κάνει αποδεικνύεται αντικειμενικά ότι έχει αποτύχει.
Σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, απλώς να βάλει φόρους στις... γκαζόζες!!!Για παραίτηση ούτε λόγος φυσικά... Αλίμονο...