Καληνύχτα μας και καλή τύχη!

Στην περιοχή μας, τα τόπια έχουν πάρει φωτιά. Ισορροπίες ανατρέπονται, βεβαιότητες καταργούνται. Η Τουρκία ξεθηκαρώνει πάλι το γιαταγάνι της. Οι πάντες, ανησυχούν. Εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ, που περί άλλων προεκλογικών τυρβάζει...

Ευρώπη και δανειστές, αγορές και οικονομολόγοι μας τράβηξαν (μετά τις ανοησίες της κυβέρνησης περί βιαστικής εξόδου από το μνημόνιο...) το αυτί και μας προσγείωσαν ανώμαλα στην πραγματικότητα. Το γκουβέρνο, τα πήρε πίσω. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ- ο μισός τουλάχιστον- επιμένει στα περί μονομερούς διαγραφής του χρέους, κατάργησης των “μνημονιακών νόμων”, αυξήσεις σε όλους, ενώ ο... άλλος μισός προσπαθεί να δείξει, τουλάχιστον, ένα κάποιο σεβασμό στον ρεαλισμό..

Οι εκλογές έρχονται, αφού τις σπρώχνει η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ στην τελευταία του Κεντρική Επιτροπή (όπου αποδείχθηκε διχασμένος σχεδόν σ' όλα τα θέματα της ημερήσιας διάταξης...) επειδή δεν μπορεί να συμφωνήσει με τις συνιστώσες του σε τίποτα, αποφάσισε να... αναβάλλει για αργότερα (πότε, δηλαδή;) κρίσιμα προεκλογικά ζητήματα, για τα οποία υποτίθεται ότι είναι “έτοιμος”, όπως λ.χ. η κατάρτιση των ψηφοδελτίων και η πολιτική συμμαχιών που θ' ακολουθήσει, ως πλειοψηφούν κόμμα, μετά τις εκλογές για να κυβερνήσει. Σαν να λέει “ψηφίστε μας πρώτα, και... μετά θα σας πούμε τι σας περιμένει!”

Και σε ποια ζητήματα εμφανίζεται ενιαίος και αποφασισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ; Στην “κάθετη” αντίθεσή του (όπως... επαναστατικά, τσαμπουκαλίδικα και... παράνομα διατράνωσε η κ. Δούρου) στην αξιολόγηση των εργαζομένων στο δημόσιο, ακόμη και των παρανόμως προσληφθέντων με το ατράνταχτο επιχείρημα “εσείς τους προσλάβατε, εμείς δεν τους απολύουμε!”, και στην συλλογική αντίθεσή του με τις νέες πρυτανικές αρχές στα πανεπιστήμιά μας, που ευτυχώς δεν εμφορούνται από τις “αξίες” του απίθανου Πελεγρίνη!

Σ' ολόκληρο τον (σοβαρό και λογικό...) κόσμο, τα πανεπιστήμια όπως και όλα τα ιδρύματα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Φυλάσσονται, εποπτεύονται, υπάρχουν όροι και προϋποθέσεις για να μπει κανείς μέσα. Το πανεπιστημιακό άσυλο αφορά και τηρείται με ευλάβεια σ' ότι αφορά την ελεύθερη και απρόσκοπτη κίνηση ιδεών και γνώσης. Μόνο στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας “άσυλο” σημαίνει να έχει ο κάθε περιθωριακός η κομματικά υποκινούμενος παράφρων το “δικαίωμα” να μπαίνει μέσα στα πανεπιστήμια, να τα καταστρέφει και να τα χρησιμοποιεί ως “ντεπό” βομβών μολότοφ και στειλιαριών, να... χτίζει στον τοίχο καθηγητές που θέλουν να γίνονται μαθήματα, να επιτρέπει την... ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών και να.... απαγορεύει (όταν δεν ξυλοφορτώνει) σε προσκεκλημένους του ιδρύματος να μιλήσουν και να διακινήσουν ελεύθερα την όποια ιδέα και άποψή τους!

Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί “πραξικόπημα που δεν θα επιτρέψει” το να υπάρχουν φύλακες στους πανεπιστημιακούς χώρους, να επιτρέπεται παντελώς ελεύθερα η είσοδός σ' αυτούς σε φοιτητές, διοικητικούς υπαλλήλους, το διδακτικό προσωπικό, προσκεκλημένους με την απλή επίδειξη της ταυτότητας που θα αποδεικνύει σε ποια από τις παραπάνω κατηγορίες ανήκει αυτός που θέλει να μπει. Κι' έτσι, ξεκινάει νέο γύρο αναταραχής, σύγκρουσης, απεργιών στην πολυπαθή ανώτατη (και όχι μόνο...) εκπαίδευση.

Εδώ ο κόσμος χάνεται κι' ο ΣΥΡΙΖΑ... χτενίζεται! Μας λέει κατάμουτρα τι πρόκειται να ζήσουμε αν και εφ' όσον έλθει εν τη εξουσία του, δεν νοιώθει την παραμικρή αμηχανία από το γεγονός ότι δεν μπορεί να αποκρυσταλλώσει έστω μία ενιαία άποψη στο εσωτερικό του (στο εσωτερικό της δυνάμει επόμενης κυβέρνησης, δηλαδή...), ερασιτεχνίζει αφόρητα σ' όλα τα μεγάλα και φλέγοντα προβλήματα που μας έχουν σφίξει τον λαιμό και... ομονοεί μόνο στην διαιώνιση της ασυδοσίας και της ανωμαλίας στα πανεπιστήμια!

Κι' αν διερωτάστε πως παγιώνεται η πρωτοπορία του στις δημοσκοπήσεις, αναζητείστε τα λάθη, την ακινησία, τις οπισθοδρομήσεις, τις ολιγωρίες και τις κινήσεις απελπισίας, πανικού και αμηχανίας της κυβέρνησης...Που είναι, φευ, ο καλύτερος σπόνσορας του ΣΥΡΙΖΑ.

Καληνύχτα μας και καλή τύχη...